شب عاشقان بیدل، چه شبی دراز باشد

                          تو بیا کز اول شب، در صبح باز باشد

                     عجب است اگر توانم، که سفر کنم ز دستت  

                          به کجا رود کبوتر، که اسیر باز باشد؟

                        ز محبتت نخواهم، که نظر کنم به رویت

                        که محب صادق آن است که پاکباز باشد

                       به کرشمهْ عنایت، نگهی به سوی ما کن

                            که دعای دردمندان، ز سر نیاز باشد

                   سخنی که نیست طاقت، که ز خویشتن بپوشم

                       به کدام دوست گویم، که محل راز باشد؟

                     چه نماز باشد آن را ، که تو در خیال باشی؟

                        تو صنم نمی گذاری، که مرا نماز باشد

                  نه چنین حساب کردم، چو تو دوست می گرفتم

                         که ثنا و حمد گوییم و، جفا و ناز باشد

                      دگرش چو باز بینی، غم دل مگوی سعدی

                        که شب وصال کوتاه و ، سخن دراز باشد

                         قدمی که بر گرفتی، به وفا و عهد یاران

                             اگر از بلا بترسی، قدم مجاز باشد

                                     شب یلداتون مبارک.....