نيکی و  بدی  که  در  نهاد بشر است

                                                                   شادی و غمی که در قضا و قدر است

       با  چرخ  مکن   حواله  کاندر ره عقل

                                           چــرخ از تو هزار بار بيچـاره تر اســت

       از  آمدنم   نبود   گـردون  را    ســود

                                        وز رفتن  من  جاه  و جلالش  نفزود

       وز هیچ کسی   نيز دو  گوشم  نشنود

                                         کاین  آمدن  و رفتنم  از بهر چه  بود

       خیام اگر ز  باده  مستی   خوش  باش

                                                                  با لاله رخی اگر نشستی   خوش  باش

       چون عاقبت  کار  جهان  نیستی  است

                                             انگار که نیستی چو هستی خوش باش