خیزید و بکار طرب و عیش بکوشید

                        نوشید می و کف بزنید و بخروشید

                                     زین بعد دگر خرقه پشمین زمستان بفروشید

                                                                  در خانه خمار می آرید و بنوشـید

                                     تا سال دگر خرقه توان یافت دگر بار

                                                                                     توحیدی شیرازی

دختر باغبان درها را گشود و زمین و زمان را آکنده از طرب دید. فاخته ای نبود که لب فرو بسته باشد. خورشید می خندید و نسیم مست رازها را به گوش عاشقان می خواند. بهار آمده بود.

                                     "  نوروز و بهاران بر همه مبارک   "